Bir Eş, Koca Olarak Hz. Peygamber (sas)

Bir Eş, Koca Olarak Hz. Peygamber (sas)

Günümüz Siyer okumalarının en önemli sorunlarından biri de, Hz. Peygamber’in
sas) hem beşer, hem de resûl olduğu dengesinin tam olarak korunamamasıdır.
Hz. Peygamber’in (sas) “Allah’ın kulu ve resûlü” olduğu hakikatini unutmadan, insanlığa en güzel örnek olarak gönderildiği ve O’na (sas) tabi olmayı isteyenin bizzat Allah (cc) olduğu gerçeği ekseninde, meseleyi ele almak gerekiyor.

Hz. Peygamber’in (sas) beşer olduğunu söylemek, O’nun hayatında var olan mûcizeleri inkâr etmeyi gerektirmez.

Kur’an, Efendimiz’e verilen başka mucizelerden de bahsetmektedir: En’am Sûresi, 6/124; Araf Sûresi, 7/146; Tevbe Sûresi, 9/26, 40; Nahl Sûresi, 16/33; İsra Sûresi, 17/1; Saffat Sûresi, 37/14,15; Fetih Sûresi, 49/27; Kamer Sûresi, 54/2.

Rabbimizin mûcizeleri göndermesinin üç temel amacının olduğunu görürüz. Bunlardan ilki; hidayet vesilesi olması içindir. İkincisi; helak’e meşru bir sebep olması için, yani itiraz kapılarını tamamen kapatmak içindir. Üçüncüsü ise; elçilere ve onlara iman edenlere bir nusret/yardım olması içindir.

Mucizeler, bazen hissi olabilir; beş duyu ile algılanan, yaşanan zaman ve mekân ile sınırlı kalabilir. Bazen haberi olabilir; yakın ve uzak gelecekte olacak bazı hadiselerin nasıl gerçekleşeceği yönünde bilgiler içerebilir. Bazen de aklî olabilir; buna bilgi mûcizesi de denir; zaman ve mekân üstü bir muhteva taşıyabilir; ilk gün mûcize olduğu gibi, son güne kadar da mûcize olma özelliğini ve etkisini devam ettirir.

İbn Hazm (v.456/1064) şöyle diyor: “Allah Resûlu’nün (sas) sîreti, üzerinde düşünüp taşınana O’nu doğrulamayı kaçınılmaz kılar. O’nun gerçekten Allah’ın elçisi olduğuna, (yaşadığı hayat) şahitlik eder.

Şayet Resûlullah’ın (sas) sîreti dışında başka herhangi bir mûcizesi olmasaydı, o sîret tek başına mûcize olarak yeterdi.”

Efendimiz’in (sas) siretinin mucize oluşunun en önemli iki sahası:

1- Efendimiz’in (sas) insan yetiştirme sahası
2- Efendimiz’in (sas) aile hayatındaki örneklikler

Efendimiz’in (sas) aile hayatı üzerine değerlendirmeler:

1. Efendimiz (sas) hayatı boyunca toplam 14 evlilik yapmış, bunlardan bir tanesi ile zifafa girmeden ayrılmış, aynı zamanda ise nikâhı altında 9 hanımı ile birlikte yaşamıştır.

2. Efendimiz’in (sas) yaptığı 14 evliliğin, 7 tanesi Kureyş’ten, 7 tanesi ise Kureyş’in dışındandır. Dışarıdan olan hanımların mensubiyetleri şöyledir:

Biri, Kindeoğulları’ndan (Esma bint Nu’man)
Biri, Mısırlı Kibtî, Hıristiyan asıllı (Mariye bint Şem’ûn)
Biri, Mustalikoğulları’ndan (Cüveyriye bint Hâris)
İkisi, Âmir b. Sa’sa’dan (Zeynep bint Huzeyme ve Meymune bint Hâris)
İkisi, Nadiroğulları’ndan Yahudi asıllıdır. (Safiyye bint Huyey ve Reyhâne bint Zeyd)

3. Efendimiz’in (sas) Kureyş’ten evlendiği hanımların mensubiyeti ise şöyledir:

Biri, Ümeyyeoğulları ndan (Ümmü Habibe bint Ebî Süfyan)
Biri, Ümeyyeoğulları haleflerinden (Zeynep bint Cahş)
Biri, Mahzûmoğullan ndan (Ümmü Seleme bint Ebî Ümeyye)
Biri, Adiyyoğulları’ndan (Hafsa bint Ömer)
Biri, Teymoğulları’ndan (Aişe bint Ebî Bekir)
Biri, Amir b. Lüey’den (Sevde bint Zem’â)
Biri, Esedoğulları’ndandır. (Hatice bint Huveylid)

4. Efendimiz (sas) kendi kabilesi olan Hâşimoğulları, Abdülmuttaliboğulları ve Ensar’dan hiç bir hanım ile evlenmemiştir. Efendimiz’in (sas) evleneceği hanımların kabilelerinin bu kadar çok çeşitli olması ve kendi kabilesi ile Ensar’dan hanımların olmaması, O’nun (sas) yaptığı evlilikler üzerinden İslam’ın mesajını insanlara ulaştırma maksadı taşımaktadır.

5. Efendimiz (sas) yaptığı bu evlilikler üzerinden, tam 32 tane bacanak sahibi olmuştur. Bu sayıya ikinci veya üçüncü kez evlenenler dâhil edilmemiştir. Böyle bir bağın, Efendimiz’e sağladığı imkânların neler olduğu, üzerinde düşünülmeyi hak eden bir konudur.

6. Efendimiz’in (sas) yaptığı evliliklerin bu kadar çeşitli olması, O’nun (sas) farklı dinleri, dilleri, ırkları ve kavimleri tanıması için büyük bir katkı sağlamıştır. Bir yönü ile bu evlilikler birer sosyal laboratuar konumu görmüştür.

7. Efendimiz (sas) yaptığı evliliklerin sadece iki tanesinden çocuk sahibi olmuştur. O bahtiyarlardan ilki Hz. Hatice, diğeri ise Hz. Mâriye validemizdir.

8. Efendimiz (sas) ilk evliliğini 25 yaşlarında Hz. Hatice ile yapmış, 25 yıl boyunca da başka bir evlilik yapmamıştır.

9. Efendimiz (sas) Hz. Hatice validemizden sonra ilk olarak Sevde validemiz ile evlenmiştir. Sevde validemiz o günler 50 yaşlarındadır ve 6 çocuk sahibidir.

10. Efendimiz’in (sas) yaptığı 14 evlilikten sadece 2 tanesini bekâr hanımlarla, geri kalan 12 evliliğini ise dul hanımlarla yapmıştır. Bekâr olarak evlendiği 2 hanımdan biri Hz. Aişe, diğeri ise Mâriye validemizdir.

11. Efendimiz’in (sas) 14 hanımından, 3’ü hayattayken vefat etmiştir. Bunlar; Hz. Hatice, Zeyneb bint Huzeyme ve Reyhane’dir. Hanımlarından sadece iki tanesine Efendimiz (sas) cenaze namazı kılmıştır. İlki; Zeyneb bint Huzeyme’ye, İkincisi ise Reyhane validemizedir.

12. Efendimiz’in (sas) ilk vefat eden eşi Hz. Hatice, son vefat eden eşi ise Ümmü Seleme’dir. Hz. Hatice, Nübüvvetin 10. yılı 65 yaşında vefat etmiş iken, Ümmü Seleme validemiz ise Hicri 61. yılında 85 yaşlarında vefat etmiştir.

“Ben, O’nun (Hatice’nin) sevgisiyle rızıklandırıldım.” (Müslim, Kitabü’l-Fedâil, 75)

Alınması gereken mesajlar:

1- Aile kurmak farzdır, ibadettir; her ibadetinde kendine özgü bir külfeti vardır. Buna karşı hazırlıklı ol ki, o ağır yükü taşıyabilesin.

2- Mükafat yurdunda değil, imtihan yurdundasın. İmtihanlara karşı teyakkuz da ol ki, başına bir iş geldiğinde olması gereken hali ortaya koyabilesin.

3- Burada tattığın ve karşılaştığın hiçbir nimet ve azap kalıcı değildir. Öyleyse ne elde ettiğine sevin, ne kaybettiğine üzül, asıl kalıcı olanı kazanmaya gayret et ki, işin neticesinde saadete erebilesin.

4- Ailede cennet ortamlarını çoğaltmanın en temel yolu ilişkilerde itidalli davranmak, beklentiyi makul seviyede tutmaktır. Bu konuda sınırları zorlama ki, kendi ellinle cenneti, cehenneme çevirmeyesin.

5- Aile olmak, cennet yoldaşı olmakla mümkündür. O sana cehennem oldukça sen cennet olmalı, fedakarlığı bekleyen değil, gösteren taraf olmalısın ki, Rahman’ın merhametine muhatap kılınabilesin.

(1765)