Namaz Bölümü / Tirmizi

İmam Tirmizî

Tirmizî (Farsça: ترمذی) veya tam adıyla Ebu İsa Muhammed bin İsa bin Sevre bin Musa bin Dahhak el-Tirmizî, İslam dünyasının önde gelen hadis bilginlerinden birisidir.

İslâm dünyasının sekiz büyük hadis bilgininden birisi, Kütüb-i sitte olarak anılan en güvenilir altı hadis derlemesinden birinin sahibidir. Dördüncü Müslüman kuşak (etbau etbau’t-tabiîn), içinde yer alır. Hadis ilminde en yüksek dereceye ulaşanlara özgü olan “Hafız” unvanına sahiptir.

Tirmizî, hicri üçüncü asrın başlarında, 209 (824) yılı Zilhicce ayında, bugün Özbekistan sınırları içinde bulunan Tirmiz şehrinde doğdu.

Tirmizî, Arabistan, Mezopotamya, İran ve Horasan gibi çeşitli ilim merkezlerine hadis öğrenmek için seyahatler yapmıştır. Buharî, Müslim ve Ebu Davud gibi öteki kütüb-i sitte müellifleriyle görüşmüştür.

Hocaları

Kütüb-i sitte imamlarının müştereken ilim aldıkları 10 hocaya ilave olarak Tirmizî, Ali b. Hucr el-Mervezî, Süveyd b. Nasr b. Süveyd el-Mervezî, Kuteybe b. Saîd es-Sekafî, Ebu Mansur Ahmed b. Bekir, Muhammed b. Abdulmelik b. Ebi’ş-Şevârib, İbrahim b. Abdillah b. Hâtim el-Herevî ve İsmail b. Musa el-Fezârî es-Süddi gibi meşhur alimlerden ilim almış ve hadis rivayet etmiştir.
Kendisinden de birçok kişi ilim almıştır. O, 279 tarihinde Tirmiz’de vefat etmiştir.
Kendisi hakkında devrin ulemâsının gerçekten gıpta edilecek değer¬lendirmeleri ve övgüleri vardır.

(1901)